Zapraszamy na kolejne wykłady z historii sztuki. 15 i 29 maja o godz. 17:00 spotkamy się z Dawidem Szymańskim w Galerii DAP. Wstęp wolny.
Dla wielu współczesnych badaczy symboliki sakralnej Marii Panny jest ona esencją archaicznego podejścia kościoła katolickiego do kobiet i usprawiedliwieniem ich niskiego statusu, niedopuszczenia do stanu duchowieństwa a co za tym idzie do władzy. Poprzez odmowę seksualności Marii, kościół odrzuca niejako zagadnienia ludzkiej seksualności. Sama Maryja została zmieniona ze zwykłej kobiety, której niewiele miejsca poświęcono w Biblii, w nieosiągalny symbol kobiecej doskonałości. Ten “ideał” opiera się na ekwiwalencji macierzyństwa, dobra, czystości, delikatności i całkowitego oddania. Bynajmniej nie jest to wymarzony zestaw cech, mogących pomóc przetrwać kobiecie we współczesnym świecie. W rezultacie Maria nie może być wewnętrznym archetypem kobiecej natury, gdyż w wielkim stopniu jest instrumentem propagandy kościoła dotyczącej płciowej struktury społeczeństwa poddanemu boskiemu programowi.
Sztuka nowoczesna i współczesna, wykorzystując w swych działaniach wizerunek i symbolikę związaną z Matką Boską nadaje jej nowe znaczenie. Maria stała się marką samą w sobie, stając się jedną z ikon kultury masowej. Stała się symbolem kobiecości, siły i seksualności, z których została odarta przez wieki panowania kościoła katolickiego. Sama stoi na straży odmienności, jest autorytetem i drogą poszukiwania wewnętrznej tożsamości, tworzy obronę przed okrutną rzeczywistością, również tą wewnątrz nas samych.
