Człowiek Witruwiański utożsamiany jest z idealnym przedstawieniem ciała ludzkiego. Antropologicznym ideałem osadzonym w centrum boskiego wszechświata, symbolem totalnym. Ideał staje się moim punktem wyjścia: niedościgniony szablon, wykres, wzór matematyczny na zrozumienie ludzkiej natury, dotyka jednocześnie tego, co ziemskie i boskie, przemijające i nieskończone. Zniewolony, osadzony w figurach geometrycznych, czy może właściwy dla danego układu, zadomowiony