Opis:
Kamila Wojciechowicz-Krauze
Regnum Punctatum: Circle of Life
Galeria Lufcik | Dom Artysty Plastyka OW ZPAP | ul. Mazowiecka 11A w Warszawie
Wystawa czynna w dniach od czwartku 8 do niedzieli 24 maja 2026 roku
Wernisaż w piątek 8 maja 2026 roku o godzinie 19:00
Kamila Wojciechowicz-Krauze jest artystką mieszkającą w Warszawie, absolwentką UAL Camberwell College of Arts, gdzie uzyskała tytuł magistra ilustracji. Inspirację czerpie z filozofii Josepha Campbella, co skłoniło ją do tworzenia ilustracji oraz zbierania mitów z różnych części świata. Jej prace są głęboko zakorzenione w klasycznej sztuce europejskiej, szczególnie w twórczości Boscha, Dürera i Piranesiego.
W swojej pracy intensywnie eksperymentuje z różnymi technikami, takimi jak kolaż, kolorowe tusze i papier bibułkowy. Chętnie posługuje się także rysunkiem linearnym jako medium, ale równie dużą pasją darzy kolor. Jej głównym celem w ilustracji jest osiągnięcie idealnego połączenia mistrzowskiej kreski z prostotą nasyconych barw.
W 2020 roku, podczas pandemii, zaczęła również malować manekiny i od tamtego czasu stworzyła wiele instalacji z wykorzystaniem ludzkich manekinów, a także zwierząt, takich jak konie naturalnej wielkości, jaszczurki, psy itp.
W trakcie swojej kariery artystycznej zdobyła liczne nagrody, takie jak I miejsce w 7. edycji Concorso Buenos Aires w Mediolanie, II miejsce w konkursie Generation of Young Artists w Warszawie.
Ilustrowała wiele książek, m.in. „O czym szumią wierzby”, współczesną baśń „Mara i Zły Wilk” oraz inne publikacje. Brała udział w ponad 100 wystawach na całym świecie, w miastach takich jak Mediolan, Londyn, Berlin, Hongkong, Dubaj, Paryż, Nowy Jork, Miami, Kopenhaga, Zurych, Bazylea.
Wystawa “Regnum Punctatum: Circle of Life” stanowi przegląd najnowszej twórczości Kamili Wojciechowicz-Krauze. Regnum Punctatum oznacza po łacinie Królestwo Kropkowe. Kropki i motywy organiczne często pojawiają się w pracach artystki, która inspiruje się między innymi twórczością aborygeńską oraz pracami Yayoi Kusamy. Formy sferyczne nawiązują do początków istnienia, czyli jaja. Kule mają w sobie ukryty potencjał, ich kształt jest uważany przez wielu matematyków za doskonały, aczkolwiek idealna sfera niemal nie istnieje w rzeczywistości.
Druga część tytułu nawiązuje do cyklu życia i śmierci, naturalnego procesu nieustannej zmiany w przyrodzie. Wystawa jest podzielona na formy w intensywnych barwach, nawiązujące do życia oraz do czerni i złota, które nawiązują do drapieżników oraz do motywu śmierci i rozpadu. Życie nie może istnieć bez śmierci, tak jak światło bez cienia.
